Antwerpen, even sfeer proeven....

Even een paar kiekjes uit Antwerpen, even sfeer proeven.
In februari gaan we weer. Ik kan bijna niet wachten.

Vrijdagmarkt, zoals het was.


Voetgangerstunnel Sint Jansvliet


De Belgische Tante Brocante in de Kloosterstraat


Antwerpen aan de andere kant van de Schelde

Antwerpen

De afgelopen zes, zeven jaar zijn we al verscheidene malen in Antwerpen geweest. We overnachten dan in een van de gastenkamers (aanraders: Bed, bad & brood met Koen, Marleens gastenkamer, Molenaars droom of Elixir).
Een van de hoogtepunten tijdens ons verblijf is een bezoek aan de veiling, waar we bepakt en bezakt vandaan komen. In de loop der jaren hebben we daar heel wat schatten weggehaald, grotendeels voor de verkoop maar ook deels voor de heb. Ons huis hangt vol met Antwerpse vondsten, van schilderijen met ordinaire naakten tot kristallerig glaswerk, van dubieuze beelden tot pompeuze kandelaars.



De laatste keer dat we er waren, maakten we een ondergrondse ruienwandeling met stadsgids. Wat een ontdekking. Gedurende drie uur liepen we in overal met knijpkat achter Eddy de gids aan, die ons allerlei interessante verhalen vertelde over ondergronds Antwerpen. De ruienwandeling is een echte aanrader, zeker met Eddy.



Op zondag gaan we vrijwel altijd naar de Sint Jansvliet waar 's ochtends een rommelmarktje is. Het is er sfeervol en niet druk en meestal vinden we er wel iets. Na de rommelmarkt even een wandeling door de voetgangserstunnel onder de Schelde door. Aan de overkant van de rivier heb je een prachtig uitzicht op Antwerpen.



In Antwerpen kun je ook heerlijk eten, bijvoorbeeld bij de Brasseurs of de Walrus. In februari gaan we weer. Eerst maar eens een kamer reserveren.....

Ode aan Jip

Dit is een ode aan Jip, ons hondje van bijna anderhalf jaar. Al die 47 jaar hiervoor was ik heel erg van de poezen. En nu nog wel, maar door Jip ben ik helemaal verslingerd geraakt aan het fenomeen HOND.
Jip gaat overal mee naartoe; op vakantie, op visite, op verjaardag (net nog bij schoonzoon R.), naar opa en oma, naar de voetbalfinale in Kopenhagen, logeren bij dochter R., mee in de mand voor op de fiets, naar het cafe, enz.
En ze vindt het allemaal geweldig. Wij ook!

Papperdelle en pastinaeck in het Land van Kokanje

Gisteren heb ik heerlijk gegeten in het Land van Kokanje. Ik eet vegetarisch en niet elk restaurant verstaat de kunst van het vegetarisch koken. Het Land van Kokanje in Groningen wel. Ik at daar Papperdelle: Brede lintpasta met een Italiaanse gekruide romige tomatensaus met onder meer basilicum en oregano. Gegratineerd met Taleggio en geserveerd met gebakken tamme kastanjes & amandelen. Vooral de combinatie met de tamme kastanjes was erg goed. Een vegetarische pasta is gauw klaar met wat kaas, maar dat was hier niet het geval. Ik heb ervan genoten!



Een ander restaurant dat goede vegetarische gerechten bereidt, is de Pastinaeck in Amersfoort waar we een aantal weken geleden aten. Ooit hebben de beide eigenaressen een wedstrijd met Herman den Blijker gewonnen en wij hebben nu aan den lijve ondervonden waarom. Ik at hier de beste vegetarische gerechten aller tijden:

Voorgerecht:
Duo van Hollandse geitenkaas met gekarameliseerde witlof, tamme katanjes en zoetzure pompoenlinten.
+
Hoofdgerecht:
Gegrilde hartige griesmeel met knolselderij en pastinaak, oesterzwammen en saus van Blauwe Dame.
+
Nagerecht:
Ouderwetse, kleffe chocoladecake gevuld met pecan- en hazelnoten en hazelnotenlikeur.

Beste restauranthouders in Nederland en Belgie, wilt u aub uw best blijven doen en veel aandacht schenken aan de vegetarische gerechten op uw kaart? Een maaltijdsalade met veel groente en wat kaas volstaat niet meer anno 2011.

Land van Kokanje

Lekker uit eten met mijn oud-collega's van het Alfa college bij het Land van Kokanje in Groningen.
Wordt vervolgd.....

Pilane Zweden

<

In Zweden, op het schiereiland Tjorn is elk jaar het internationale beeldenpark Pilane op een eeuwenoud grafveld te vinden. Op dit bijzondere terrein loop je tussen de schapen door langs de meest fantastische beelden.
We zijn er nu drie achtereenvolgende jaren geweest en we blijven er erg enthousiast over.

Drie jaar geleden maakten we kennis met dit beeldenpark toen we in het dorpje Skarhamn (mooie kuststrook, leuke winkeltjes en museum) overnachtten in Bed & Breakfast Emmelund.
's Ochtends aan de ontbijttafel kregen we van de gastvrouw twee tips die ons leven zouden veranderen, namelijk: Breng een bezoek aan Beeldenpark Pilane in Kyrkesund en lees de boeken van Stieg Larsson.
Aan boeken en beeldenpark zijn we min of meer 'verslaafd' geraakt.
Ik ben benieuwd wat ons volgend jaar weer te wachten staat in Pilane.



Als we in deze buurt zijn, logeren we bij Anna Gretha Hanson (Dragsmark, Kattorp), een alleraardigste dame die op het terrein naast haar voormalige boerderij een SVR-camping runt en een zestal eenvoudige zomerhuisjes verhuurt.
Afgelopen zomer hebben we bij haar 1 nacht in the middle of nowhere in Trollebo, een huisje zonder licht en electriciteit, gezeten en het was geweldig. Onweer en bliksem teisterden ons trollenhuisje, maar het maakte ons niet uit. Het was zelfs spannend en ik moest een beetje denken aan die enge film The Blair Witch Project.....

I had a farm in Africa

'I had a farm in Africa' is de openingszin van de film Out of Africa naar het gelijknamige boek van Karen Blixen.
Karen Blixen was een Deense schrijfster, die een korte tijd getrouwd was met haar foute neef, baron Bror von Blixen-Finecke. In Kenia zette ze met hem een koffieplantage op, maar helaas was Bror niet van het trouwe soort. Hij besmette haar met syfilis en uiteindelijk hield het huwelijk geen stand. Ergens in de jaren dertig, na een stormachtige liefdesaffaire met Denys Finch Hatton (Robert Redford in de film), raakte Blixen failliet en keerde terug naar Denemarken.



In Rungsted, ten noorden van Kopenhagen aan de prachtige kustweg, zette zij haar schrijverscarriere voort.
Een aantal jaren geleden brachten K. en ik een bezoek aan haar huis dat nu deels een museum is en nog deels in dezelfde staat als toen zij overleed.
Als je door haar privevertrekken wandelt, krijg je het gevoel dat ze zo thuis kan komen. Onmogelijk, want Blixen is in 1962, mijn geboortejaar, overleden en ligt begraven in de grote tuin achter haar huis.




Elke keer als we in Denemarken zijn en in de buurt van Rungsted brengen we een bezoekje aan haar graf, lopen langs haar pluktuin, die nog steeds in tact is en drinken een kopje koffie op het terras achter haar huis. Het is zo'n fijne en indrukwekkende plek. Vooral haar graf met die grote, platte steen onder een enorme treurwilg maakt iedere keer weer veel indruk op mij.



Mochten we komende zomer in de buurt zijn, dan gaan we er zeker weer naartoe.

Oud en nieuw in WWW

Gisteravond hebben wij oud en nieuw gevierd in Westerwijtwerd (WWW), bij onze lieve vrienden. In dit pittoreske, Groningse dorpje, vlakbij Middelstum en Bedum, hebben zij een prachtig gastenverblijf, De Kleine Wierde. Het voelt elke keer weer als een soort vakantie. Voor een betaalbare prijs kun je dit gastenverblijf huren en word je elke ochtend getrakteerd op een heerlijk ontbijt.
Onder het genot van vele biertjes en wijntjes en in goed gezelschap brachten wij hier de oudjaarsavond door. Om 00.00 uur luidde vriend W. de kerkklok, een oud Westerwijtwerds gebruik.



Mocht je nog eens een weekendje weg willen en willen genieten van de mooie provincie Groningen, kijk dan eens op de site van De Kleine Wierde.
Veel geluk in 2011