vrijdag 29 juli 2011

The Lofoten Islands 2011, part one


Al jaren droomden we ervan de Lofoten te bezoeken.
Lofoten, 3000 km vanaf het ons zo vertrouwde Groningen, 500 km vanaf de poolcirkel, een eilandengroep waar het volgens velen alleen maar regent...
Nu is het dan eindelijk zover, we zijn er! En we hebben nog geen drup regen gehad.

Vanaf het vasteland van Noorwegen (Bognes) maakten we een oversteek naar Lodingen. We volgden de E10 en in Fiskebol op Vagan, het eerste eiland van de Lofoten, begon onze reis over deze eilandengroep. Vlak na Fiskebol verlieten we de E10, vervolgden onze route over een b-weggetje en vanaf dat moment belandden we in een grote prentenkaart.
De oohh's en de aahh's waren niet van de lucht en K. was niet meer te houden. Om de tien meter werd de auto aan de kant gezet voor een complete fotoreportage.




Tot nu toe hebben we vanaf onze idyllisch gelegen Hammerstad Sjohuscamping - dichtbij de hoofdstad (dorp) Svolvaer - het eiland Vagan compleet uitgekamd.

Hoogtepunten waren bezoekjes aan:
Kabelvag, een dorpje met vooral oude, houten huisjes en in het centrum een prachtig plein dat in 2000 een prijs heeft gewonnen voor het beste architectonische ontwerp in Nordland.

Kabelvag staat verder ook bekend om zijn houten kathedraal.

Henningsvaer, een vissersdorp met grote, houten droogrekken voor stokvis. We hebben hier wel de rekken gezien, maar helaas geen enkele kabeljauw die te drogen hing.


In Henningsvaer kun je leuk winkelen, veel huisvlijt, veel mooie kleren en veel woonaccessoires.



Henningsvaer is een toeristische trekpleister, maar dat moet je wel in zijn verband zien. Jaarlijks komen er maximaal 250.000 toeristen naar de Lofoten en dat is niet echt veel. Gelukkig maar, want het is een genot om in alle rust te kunnen genieten van al dat moois om ons heen.

Svolvaer, het hoofddorp van de Lofoten, waar we heerlijk gegeten hebben bij Fiske restauranten Borsen Spiseri. We werden door Jip wel verbannen naar het terras, want binnen mochten er, in verband met mogelijk allergische klanten, geen honden.

In Svolvaer kochten K. en ik nog een rendierhuid voor een zeer schappelijk prijsje. Die gaat lekker over de bank. Wij zullen het deze winter niet koud hebben!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen